با توجه به نیاز روز افزون به استفاده از میلگرد در ساختمان سازی، تلاش های زیادی برای بهینه کردن مصرف آن انجام شده است. یکی از روش های کاهش مصرف میلگرد استفاده از وصله جوشی به جای وصله پوششی است. با وجود این، در آیین نامه بتن ایران تنها به کلیات وصله جوشی اشاره شده و هیچ ضابطه ای برای نحوه انجام وصله ارایه نشده است. از این رو، هدف از این تحقیق بررسی مقاومت کششی میلگردهای دارای وصله جوشی با پیکربندی های مختلف است. برای این منظور میلگردهای با قطر 10، 14، 18، 22 و 25 با انواع الگوهای هم پوشانی منقطع و پیوسته توسط جوش کاری با الکترود E6013 به یکدیگر متصل شدند. سپس مقاومت کششی میلگردهای متصل شده توسط آزمایش کشش به دست آمد. در ادامه به کمک نرم افزار آباکوس و با روش تولد و مرگ المان، انواع الگوهای وصله، مدل شده و نتایج به دست آمده با نتایج آزمایشگاهی مقایسه شد. نتایج حاکی از آن است که وصله جوشی بهینه، جوش منقطع با طول جوش 5d می باشد.

بتن های سبک به علت پایین بودن وزن مخصوص اشان از مقاومت کم تری نسبت به سایر بتن ها برخوردارند، این مقاله به بررسی اثر سیلیس الیافی نانو و میکرو و ماکروی استخراج شده از کانی مربوطه بر خصوصیت های مکانیکی بتن سبک، شامل مقاومت فشاری و مقاومت کششی می پردازد که به دلیل ریخت شناسی ای که دارند می توانند در بهبود خواص پیش گفته تأثیر داشته باشند. نتیجه های به دست آمده نشان از بهبود خصوصیت های مکانیکی بتن سبک به ازای استفاده از نانوسیلیس تا %4 وزن سیمان می دهد. در اثر ترکیب نانو با میکرو سیلیس و تأثیر آن در خصوصیت مکانیکی بتن ها مشخص شد که بالاترین مقاومت فشاری در استفاده از %2 نانوسیلیس و %8 میکروسیلیس حاصل می شود. ولی ترکیب نانوسیلیس با درصدهای بیش تر از %8 میکروسیلیس باعث کاهش خواص مکانیکی نمونه می شود. هم چنین اختلاط ماکروسیلیس در بتن تا %25 باعث افزایش مقدار مقاومت های کششی و فشاری می شود.

در این تحقیق اثر تخریبی اشعه فرابنفش خورشید به عنوان یکی از فاکتورهای مخرب محیطی، روی خواص مکانیکی کامپوزیت شیشه/ پلی استر مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور نمونه های آزمون های استحکامی مواد از رزین پلی استر تهیه و تحت آزمون های شتاب دار اشعه فرابنفش قرار گرفت. برای به دست آوردن منحنی تغییرات زمانی پارامترهای مکانیکی و استحکامی این رزین تحت تاثیر تابش فرابنفش، نمونه های تهیه شده در سه بازه زمانی متفاوت (معادل سه ماه، شش ماه، و یکسال معادله ناحیه فلوریدا) تحت تابش فرابنفش قرار گرفتند. پس از انجام آزمون شرایط محیطی، به منظور بررسی میزان تغییرات در پارامترهای مکانیکی، آزمونهای خواص مکانیکی روی نمونه های تابش شده و تابش نشده انجام گرفت.نتایج آزمون های خواص مکانیکی بیانگر افت محسوس در خواص سفتی عرضی و مدول برشی تک لایه شیشه و پلی استر و همچنین کامپوزیت [0.90]s داشت. همچنین نتایج این تحقیق نشان می دهد که چگونه اضافه کردن افزودنی های جاذب فرابنفش به منظور بالابردن مقاومت کامپوزیت در برابر تاثیر تخریب اشعه فرابنفش موثر است.

سابقه و هدف تکنیک های معرفی شده برای بهبود استحکام باند زیرکونیا می تواند اثر نامطلوبی بر استحکام خمشی داشته باشد. این مطالعه با هدف ارزیابی اثر پارامترهای سندبلاست بر استحکام باند میکرو برشی (مگاپاسکال) و استحکام خمشی دو محوری (مگاپاسکال) زیرکونیا انجام شد. مواد و روش ها در این مطالعه آزمایشگاهی، 180 دیسک زیرکونیایی به منظور ارزیابی استحکام باند و استحکام خمشی تهیه شدند (90 نمونه در هر تست). برای هر تست نمونه ها به یک گروه کنترل و 8 گروه مداخله از لحاظ روش سندبلاست (فشار 4 یا 6 بار، زمان 14 یا 21 ثانیه و سایز ذرات 50 μ, m یا 110، n=10) تقسیم شدند. از ماشین تست یونیورسال برای ارزیابی استحکام باند و استحکام خمشی دو محوری استفاده شد. سپس آنالیز انکسار اشعه ایکس (XRD) انجام شد. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد گروه های با ذرات 110 (4 بار-14 ثانیه، 6 بار-14 ثانیه، 4 بار-21 ثانیه و 6 بار-21 ثانیه، با استحکام باند به ترتیب 5/99±, 34/43، 6/39±, 35/21، 3/95±, 27/17 و 3/92±, 28/66 مگاپاسکال) به طور قابل ملاحظه ای استحکام باند بالاتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند (به ترتیب 0/001p<، 0/001>p، 0/034=p و 0/005=p). همچنین گروه ها با ذرات 110 mµ,و زمان 21 ثانیه (با فشار 4 و 6 بار به ترتیب با استحکام خمشی 91/29±, 1062/56 و 93/24±, 962/30 مگاپاسکال) و ذرات 50 mµ, ، فشار 6 بار و زمان 21 ثانیه (90/00±, 1031/69 مگاپاسکال)، در مقایسه با گروه کنترل به صورت معنی داری استحکام خمشی پایینتری داشتند (0/001>p). با توجه به آنالیز XRD ذرات 110 mµ,و زمان 21 ثانیه فاز مونوکلینیک بیشتری داشتند. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد سندبلاست با ذرات بزرگ تر و زمان کوتاه تر می تواند استحکام باند را بدون اثر منفی بر استحکام خمشی افزایش دهد.

هسته های لانه زنبوری در سازه های کامپوزیتی دارای هسته، بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. از مسایل مهم به کارگیری هسته ها به خصوص لانه زنبوری ها، اطمینان از اتصال مناسب بین لایه های دو سمت سازه به هسته میباشد؛ چراکه عدم اتصال مناسب، منجر به جدایی لایه از هسته خواهد شد. هدف از این پژوهش، بررسی و پیشنهاد مناسب ترین روش برای ساخت قطعه کامپوزیتی با هسته لانه زنبوری تحت استانداردهای ASTM C273 و ASTM C297 می-باشد. از نتایج این پژوهش، دریافت شد که مناسب ترین راه برای ساخت یک قطعه کامپوزیتی با هسته لانه زنبوری، روش ساخت دومرحله ای می باشد. چراکه در روش دومرحله ای با استفاده از دستگاه وکیوم، بعد از ایجاد خلا در قطعه، رزین تا دیواره های هسته بالا می آید و اتصال بین هسته و لایه ها به خوبی برقرار می شود. ناحیه اتصال هسته با لایه ها در روش دومرحله ای دو برابر بیشتر از روش تک مرحله ای و روش ساخت دستی می باشد. به طوری که از تعداد 30 نمونه ای که برای هر یک از سه روش ساخت مذکور استفاده گردید، در روش دومرحله این جدایش در خود هسته لانه زنبوری در 28 نمونه از 30 نمونه رخ داد که نشان دهنده ی مناسب بودن این روش (جدایش مورد قبول با بیش از 90 درصد) می باشد. اما در روش تک مرحله ای و روش دستی به ترتیب 18 عدد از 30 نمونه و همچنین 9 عدد از 30 نمونه هسته دچار شکست در ناحیه هسته تحت آزمون کشش و برش شد. لازم به ذکر است که مفهوم روش دومرحله ای، یک مرحله ای و روش دومرحله ای بدون وکیوم در متن مقاله توضیح داده شده است.

زمینه و هدف: تخریب وسیع دندانهای شیری قدامی یکی از مشکلات نسبتا شایع در سیستم دندانهای شیری است. بازسازی و ترمیم این دندانها با توجه به شرایط خاص دندانهای شیری و بیماران خردسال، نیازمند ملاحظات ویژه ای است. هدف از مطالعه حاضر مقایسه استحکام کششی ترمیم کامپوزیت رزین با کاربرد پست های پیش ساخته فلزی به صورت معکوس با دو روش معمول بازسازی دندانهای قدامی شیری با تخریب وسیع بود.روش بررسی: در این مطالعه آزمایشگاهی، هشتاد و چهار دندان کانین شیری سالم انتخاب و بخش تاجی یک میلی متر کرونالی تر از CEJ قطع و آماده سازی کانال ریشه، به سه گروه مساوی تقسیم و به یکی از سه روش زیر بازسازی شدند:گروه یک با روش پست کامپوزیتی،گروه دو با سیم ارتودنسی آلفا شکل و کامپوزیت رزین،گروه سه با روش پست فلزی معکوس و کامپوزیت رزین. در نهایت استحکام باند کششی ترمیم تاجی توسط دستگاه Dartec با سرعت چهار میلی متر در دقیقه اندازه گیری و اطلاعات حاصله با نرم افزار آماری SPSS ویرایش 11.5 و آزمونهای ANOVA یک طرفه، Tukey، Chi-Square و t-test در سطح اطمینان 0.95 آنالیز شد.یافته ها: میانگین استحکام کششی گروههای یک، دو و سه به ترتیب 6.26±2.40، 7.35±1.6 و 9.88±2.60 مگاپاسکال به دست آمد. آنالیز آماری تفاوت معنی داری میان گروه سه (پست معکوس) با دو گروه دیگر نشان داد (p<0.001). بین گروههای یک و دو تفاوت معنی داری وجود نداشت (p>0.05).نتیجه گیری: با در نظر گرفتن محدودیتهای مطالعه حاضر، استحکام کششی ترمیم با روش پست فلزی معکوس از دو روش معمول دیگر بیشتر می باشد.

هدف: هدف از این مطالعه ی آزمایشگاهی بررسی میزان استحکام برشی باند چند نمونه دندان مصنوعی رایج در بازار ایران بود. مواد و روش ها: 8 ست از4 نوع(از هر نوع 2 ست) مختلف دندان های مصنوعی موجود و رایج در بازار ایران شامل "فینکس" (BetaDent co ,Iran), "پرزیدنت" (Idealmakoo co ,Iran) , "یاماهاچی" (Yamahachi Dental MGF co,Japan) و " Ivoclar " ساخت شرکت (Ivoclar Vivadent,Italy) که در پروتز ها متحرک دندانی مورد استفاده قرار می گیرند تهیه شد. از هر ست 10 نمونه به ابعاد 4*2*2 میلی متر در مجموع 80 نمونه تهیه شد که این نمونه ها روی دو نوع آکریل heat cure شامل "ایووکلار" probase hot (Ivoclar Vivadent Liechtenstein) و "آکروسان" (BetaDent co ,Iran) به منظور مقایسه تاثیر ترکیبی نوع بیس و نوع دندان آکریلی مانت شدند. پس از مانت همه ی نمونه ها تحت 3000 دور لود سایکلینگ قرار گرفته و سپس استحکام برشی باند نمونه ها اندازه گیری شده است. یافته ها: میانگین و انحراف معیار استحکام برشی باند نوع آکریل و دندان ها به ترتیب از بیشترین به کمترین دندان ایووکلارMPa 96/25±20/244، در دندان یاماهاچیMPa 56/24±00/221، در دندان فنیکسMPa 46/22±80/179 و در دندان پرزیدنت برابرMPa 20/21±33/150 بوده است. اثر متقابل بین برند دندان و نوع آکریل وجود ندارد(p=0.111) اما بین نوع آکریل و همچنین بین نوع برند دندان تفاوت معنی داری وجود دارد( برای هر یک P<0.001 ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به نظر میرسد استفاده از دندان ایوکلار و سپس یاماهاچی امکان جدا شدن دنداناز بیس را کاهش میدهد. همچنین در هر کدام از برندهای دندان، میانگین استحکام باند برشی در آکریل ایوکلار بطور معنی داری بیشتر از آکریل آکروسان بود.

در کامپوزیت های پیشرفته، برای ارتقای خواص مکانیکی در کاربردهای مختلف از مواد هوشمند نظیر آلیاژهای حافظه دار استفاده شده است. در این تحقیق از خاصیت سوپرالاستیسیته ی آلیاژهای حافظه دار در ارتقای استحکام کششی کامپوزیت زمینه پلیمری تقویت شده با الیاف استفاده شده است و تاثیر درصد حجمی و ضخامت سیم آلیاژ حافظه دار بر کامپوزیت تقویت شده با الیاف تک جهته کربن تحت بارگذاری کششی مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور نمونه های کامپوزیتی تقویت شده با الیاف تک جهته کربن با جایگذاری یک، سه و پنج سیم آلیاژ حافظه دار با ضخامت های متغیر 2/0، 3/0 و 4/0 میلی متر ساخته و مورد آزمایش کشش قرار گرفتند. نتایج نشان داد وقتی نمونه ها تحت کشش قرار می گیرند، بار کششی روی سیم منتقل می شود و با توجه به قابلیت تحمل کرنش بالا در آلیاژهای حافظه دار، استحکام نسبت به نمونه کامپوزیتی بدون سیم حافظه دار حدود 7 برابر افزایش می یابد.

مقدمه: ماژول های الاستومریک (Elastomeric module) جهت نگه داشتن آرچ وایر در داخل براکت های ارتودنسی استفاده می شوند. از آن جایی که استریلیزاسیون ماژول های الاستومریک الزامی می باشد، اثر روش های رایج استریلیزاسیون بر استحکام این ماژول ها هدف این مطالعه بوده است.مواد و روش ها: در این مطالعه ی تجربی آزمایشگاهی، ماژول های الاستومریک خاکستری رنگ با قطر داخلی و خارجی یکسان از سه شرکت (American orthodontics،Orthoorganizer و Orthotechnology ) در سه گروه ده تایی مورد بررسی قرار گرفتند. در گروه اول (گروه شاهد) هیچ استریلیزاسیونی انجام نشد، گروه دوم با اتوکلاو (دمای 121درجه سانتی گراد و فشار 15پوند-15دقیقه) استریل شدند و گروه سوم با محلول گلوتارآلدئید 2% (در دمای 25 درجه سانتی گراد ومدت زمان 3 ساعت) استریل شدند. سپس استحکام کششی نمونه ها توسط دستگاه Zwick اندازه گیری شد. داده های به دست آمده با به کارگیری آزمون های آنالیز واریانس دوطرفه و آزمون دانکن در سطح معنی داری 0.05 تحلیل شدند.یافته ها: گروه سوم بیش ترین استحکام کششی (Orthoorganizer : 1525088 گرم، American orthodontic : 2319.957گرم، Orthotechnology : 1828.061گرم)، گروه دوم استحکام کششی کمتری داشتند(Orthoorganizer : 1479.718 گرم، Americanorthodontic: 2081.352 گرم، Orthotechnology : 1803.190 گرم) و گروه شاهد کم ترین استحکام کششی را داشتند (Orthoorganizer : 1414.661 گرم،Americanorthodontic: 1840.661 گرم، Orthotechnology 1567.627 گرم).نتیجه گیری: استریلیزاسیون با اتوکلاو وگلوتارآلدئید باعث افزایش استحکام ماژول های الاستومریک شد که استریلیزاسیون با گلوتارآلدئید درمقایسه با اتوکلاو افزایش بیشتری در استحکام کششی را نشان داد.